System oświaty
Trzeba więc zdefiniować system oświaty jako układ tych wszystkich źródeł i kanałów, którymi do obywateli dociera wiedza naukowa, treści ideologiczne, wartości i wzory postępowania. Są to: rodzina, szkolnictwo, organizacje młodzieżowe, zakłady pracy, środki masowego przekazu, instytucje upowszechniania wiedzy naukowej, instytucje upowszechniania kultury, teatry, kina, muzea, sport i turystyka, także instytucje wymiaru sprawiedliwości i te wszystkie instytucje państwowe, które regulują sprawy obywateli i zaspokajają ich potrzeby. Zamiast więc mówić o złożonym systemie oświaty, można mówić o wychowującym społeczeństwie. Aby móc coś dorzecznego powiedzieć, jak można i trzeba usprawnić funkcjonowanie tego systemu, trzeba było uświadomić sobie, że doskonalenie systemu oświaty to nie tylko doskonalenie systemu szkolnego, ale doskonalenie funkcjonowania i optymalizacji pozytywnego wpływu całego wychowującego społeczeństwa na osobowość wychowanków; trzeba było poznać naturę zależności zachodzących w tym systemie i w świadomości wychowanków.