Mechanizmy oświaty
Dalej mechanizmy te polegałyby na możliwości wprowadzania ulepszeń w zakresie kompetencji, ulepszeń stopniowych. Równocześnie trzeba, aby każda zmiana, zanim zostanie wprowadzona, została przestudiowana z punktu widzenia jej konieczności i jej przewidywanej efektywności. Niezależnie od tego, jaki model ustroju szkolnictwa zostanie przyjęty, będzie on poddany zabiegom modernizacyjnym w zakresie treści nauczania, odciążenia programów, podziału pracy między szkołą a nauczaniem w systemie kształcenia w czasie pracy, modernizacji środków nauczania, a przede wszystkim zapewnienia wszystkim nauczycielom wyższego wykształcenia. Jest to bardzo szeroki zakres zagadnień, bez których rozwiązania doskonalenie systemu oświaty jest niemożliwe. Wreszcie raport podkreśla, że zwiększone zadania szkolnictwa zostaną spełnione, gdy szkoła zostanie włączona w całkowity system oświaty, skoordynowany, kierowany jedną polityką oświatową. Jest to podstawowy warunek powodzenia każdej rekonstrukcji i każdego doskonalenia systemu oświaty. W nowoczesnych społeczeństwach system szkolny nie może działać efektywnie, jeśli nie uwzględnia innych wpływów i nie wykorzystuje ich do uzupełniania i kontynuowania własnych. Wszystkie instytucje składające się na system kształtujący osobowość obywateli mają własne autonomiczne cele, ale w tych aspektach działalności, w których uzupełniają lub kontynuują wpływ szkoły, powinny być koordynowane przez politykę oświatową.